Ik reed langs het water en zag een stel een BBQ aansteken. Ze zaten voor een groene riethaag waar allemaal bruine staafjes uitstaken. In een klap was ik terug in mijn jeugd waar de herinnering vandaan kwam. Ik had nooit meer aan die bruine jongens gedacht maar wist opeens helder welke functie ze voor onze vriendengroep van toen hadden. Die groep bestond uit zogenaamde langharig tuig en vetkuiven. We werden in die tijd ook provo's en nozems genoemd. We reden als standpunt wel op verschillende soorten brommers. De provo's op Puch en Thomos met een zadel waardoor je vrijwel rechtop en relaxed achter het stuur zat en de nozems op Kreidler en Zundapp. Die hadden een lange zitting waardoor de bestuurder plat op zijn buik kon, de zogenaamde buikschuivers. De rijders waren actieve jongens die van snelheid hielden. De brommers werden toen nog volgegooid met benzine voor een vriendenprijs. Mijn Puch zat vol met 3,5 liter voor een knaak, dat was 2,50 in guldens. Aangezien hij een op zeventig reed kon ik daar bijna 250 km mee rijden. De nozems tankten wat duurder, ze hadden een grotere tank van ruim 10 liter maar waren ook niet zo zuinig. Een van ons vertelde dat hij een reservetank van twee liter had in zijn Kreidler maar dat nooit meerekende in zijn benzineprijs omdat hij het toch nooit gebruikte(!)

Als het mooi weer was gingen we met de groep zwemmen op Loosdrecht. Om daar te komen namen we meestal de pikante route. Dat betekende over de Rode Brug direct linksaf over het zandpad waar de bootjes lagen van de publieke dames. Dat was niet alleen de mooiste, maar ook de langzaamste route. Je begrijpt waarom. We kwamen ogen te kort op die weg langs de Vecht om alles te zien wat aangeboden werd. Na het zandpad werd het gas opengedraaid en werd het duidelijk welke brommer sneller was en welke niet.
In Loosdrecht aangekomen werd er over de snelheid gediscussieerd en kwamen de grote verhalen los. Recente brommer aanpassingen werden gedeeld. Dat ging dan over topveerzuigers, ruimere carburateurs, doorboorde dempers en grotere tandwielen. Ze hadden allemaal een ding gemeen, ze waren stuk voor stuk vet verboden, maar niemand vond het een probleem. Het is een publiek geheim dat de meeste brommers opgevoerd waren in die tijd, net zoals nu bij de Fatbikes het geval is.

In de namiddag kwam na het zwemmen de honger opzetten. Daar komen de bruine jongens in beeld waar dit verhaal mee begon, de Rietsigaar. Bij een trip als deze was er altijd iemand verantwoordelijk om iets te regelen voor het eten. Dit keer was dat Peter, hij was bijzitter omdat hij geen brommer had. Hij had blikken met worstjes en broodjes meegenomen in een rugzak, daar zat ook een plastic zak in met een oude bagagedrager. We waren allemaal bloednieuwsgierig wat hij daarmee ging doen. 'Dat zien jullie straks wel,' zei hij geheimzinnig, 'heb ik geleerd op de scouting.'
Hij vroeg om tien van de rietsigaren af te snijden uit het riet met een steel van ongeveer twintig centimeter. Ondertussen maakte hij de blikken open en legde de worstjes op de plastic tas waar hij de bagagedrager had uitgehaald. 'Je kan ze ook zo eten maar warm is lekkerder,' verklaarde hij. Hij stak de rietsigaren in de grond en pakte een leeg blikje. Vervolgens liep hij naar de Kreidler, trok de benzineslang los en liet twee blikjes vollopen. Toen de eigenaar protesteerde en vroeg wie dat ging betalen had hij daar een verklaring voor. 'Het is uit je reservetank die je toch niet gebruikt.' Ik was dit voorval tot voor kort helemaal vergeten maar ik hoor die bulderende lach van de vriendengroep nog over het grasveld denderen.

Peter goot vervolgens de benzine over de kolven van de rietsigaren en liet het intrekken. Hij pakte de oude bagagedrager en zette die erbovenop. De worstjes legde hij netjes in het midden en stak de kolven aan met zijn aansteker. Na een paar minuten zaten we heerlijk te schansen. Volgens mij waren het de beste hotdogs ooit! Bij zijn scouting bleken ze een vuur als dit wel vaker te gebruiken. De kolven bleven lang branden en gaven licht en warmte in de avond.
Dat was onze manier van een BBQ toen, geen peperdure bol met houtskool, maar een gewoon een oude bagagedrager met wat rietsigaren.